Hoe het begon.... In december 1999 had ik last van een middenoorontsteking in mijn rechteroor. Op dat moment hoorde ik met dat oor bijna niets meer. Van de huisarts kreeg ik een antibiotica in de hoop dat alles weer goed zou komen. Na verloop van een paar dagen kwam het geluid geleidelijk terug maar dan wel vervormd. Dat was even flink slikken omdat ik ook graag muziek maak en er graag naar luister. Gelukkig werd dat na verloop van een paar weken ook weer minder en werd het geluid bijna normaal. Op het momenet dat mijn oor herstellende was werd er tijdens de jaarwisseling op korte afstand van mij vuurwerk afgestoken. Dat was niet het lichtste soort en het leek op dat moment of er iets knapte in het oor dat herstellende was. Verder merkte ik op dat moment niet zo veel tot dat......

Op een gegeven moment hoorde ik een hevige pieptoon en begon te zoeken waar dat geluid vandaan kwam. Waar ik ook naar toe liep het maakte niets uit, het geluid was overal, binnenshuis maar ook buiten. Navraag bij anderen leverde niets op want die hoorden echt niks. Het begon duidelijk te worden dat het geluid in mij zat, maar over het hoe en wat was onbegrijpelijk. Wat speuren op internet maakte het e.e.a. wat duidelijker. Na een jaar kreeg ik dezelfde problemen aan mijn linker oor, alleen de pieptoon zat net op een andere toonhoogte waardoor de twee geluiden als een dissonant klonken. Het volume van de pieptoon links was ook harder. Het werd telkens meer een probleem om in slaap te komen en wanneer ik een uurtje of wat geslapen had dan werd ik wakker van de herrie. Als reactie daarop begon ik meer afleiding te zoeken door extra dingen te gaan doen. Nu was mijn leven al behoorlijk druk bezet vanwege een behoorlijk intensieve baan, zes kinderen thuis, lid van de ondernememingsraad en lid van de arbocommissie. Daarnaast ben ik het secretariaat van de huurdersvereniging gaan doen. Kortom, er bleef niet veel tijd over om me met die fluittonen bezig te houden. Wanneer ik ging slapen was ik zo moe dat de fluittonen geen belemmeringen meer opleverden om te gaan slapen. Door er zo mee om te gaan was er goed mee te leven. Althans....

Door telkens meer energie te gebruiken dan dat er opgeladen werd was ik zonder dat ik daar op dat moment erg in had mezelf aan het opbranden. Dat resulteerde in dan ook in een burn-out.